Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Rys historyczny

Od 1949 r., choć początkowo Chiński rząd poczynił pewne wysiłki na rzecz poprawy standardu życia Tybetańczyków, Chińska strategia rozwoju była w dużej mierze nakierowana na wprowadzenie Ludowej Armii Wyzwolenia –do rejonów administracyjnych, a później w kierunku włączenia Tybetu do Ludowej Republika Chin. Od 1950 do 1979, zostały wprowadzone w Tybecie gospodarcze i strukturalne ośrodki, takie jak spółdzielnie i gminy. Ośrodki nie brały pod uwagę Tybetańskiej kultury i tradycji: nomadowie byli zmuszeni do pełnienia roli osiadłych rolników; pastwiska stały się ziemią uprawną, pszenica ozima zastąpiła natywny jęczmień (Tybetańskie główne źródło pożywienia). ręceprecz odtybetu

Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Wprowadzenie

"Prawo do rozwoju jest niezbywalnym prawem człowieka, na mocy którego każdy człowiek i wszystkie narody mają prawo do przyczyniania się do, i korzystania z gospodarczego, społecznego, kulturalnego i politycznego rozwoju, w którym wszystkie prawa człowieka i wolność człowieka może być w pełni zrealizowana. Ludzkie prawo do rozwoju wiąże się również z pełną realizacją praw człowieka do samookreślenia, które włącza wykorzystanie ich niezbywalnego prawa do pełnej suwerenności wszystkich ich bogactw i zasobów naturalnych." ręceprecz odtybetu

Wojsko i strategia - Dlaczego Chiny chcą Tybet?

Tybet jest właściwie twierdzą centralnej Azji. Jak dotąd, największa część rozwoju Tybetu wynikającego z działania Chin, a konkretnie tzw. Tybetańskiego Regionu Autonomicznego (byłej prowincji U Tsang) była finansowana przez wojsko (w tym Ludową Armię Wyzwolenia, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego i Ludową Policję Zbrojną). Znaczna część arsenału nuklearnego Chin - być może nawet od 25 do 30 procent – jest rozmieszczona właśnie tam. Większość nowych budynków w Lhasie i okolicach jest albo dla, albo jest własnością Ludowej Armii Wyzwolenia Chin. Lhasa jest obecnie miastem o powierzchni 35 kilometrów kwadratowych i nadal się rozszerza, w którym koszary PLA i inne instalacje tworzą dużą jej częśc. Stara część Tybetańskiej Lhasy, głównie wokół świątyń Jokhang, jest mniejsza niż jeden kilometr kwadratowy i zanika. ręceprecz odtybetu

Dlaczego Chiny chcą Tybet? - Szowinizm

Przewodniczący Mao chciał udowodnić po II Wojnie Światowej, w szczególności Stalinowi, że Chiny „powstały", wypędziły zagranicznych imperialistów (szczególnie Japończyków), i ponownie dały znać swojej starej imperialnej suwerenności terytorialnej, plus kilka dodatkowych okruchów, takich jak Tybet. Prawie tak szybko, jak Mao skonsolidował swoje zwycięstwo nad siłami nacjonalistycznymi generała Czang Kaj-szek, zwrócił jego uwagę na Tybet. ręceprecz odtybetu

Dlaczego Chiny chcą Tybet

Tybetański płaskowyż leży na wysokości 15000 stóp nad poziomem morza. Jest mniej więcej tego samego rozmiaru, co cała Europa Zachodnia, 1,5 miliona kilometrów kwadratowych masy lądu jest otoczone przez najwyższe na świecie pasma górskie. Znaczna część zachodniej części Tybetu jest na dużych wysokościach pustynią (głównie powyżej wysokości, na których drzewa mogą rosnąć) i klimat jest surowy i niegościnny. Oprócz trawy, jęczmienia i jaków, niewiele jadalnych surowców można tam znaleźć. Dla mieszkańców nisko położonych urodzajnych równin, takich jak Chiny, Tybet jest piekłem zimna. Praktycznie wszystko, co Chińczycy lubią jeść, włączając podstawowy dla nich ryż i pszenicę, musi zostać przetransportowane z nizin. Wszystko to sprawia, że człowiek zadaje sobie pytanie, dlaczego Chiny tak rozpaczliwie chcą mieć? ręceprecz odtybetu