Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Rys historyczny

Od 1949 r., choć początkowo Chiński rząd poczynił pewne wysiłki na rzecz poprawy standardu życia Tybetańczyków, Chińska strategia rozwoju była w dużej mierze nakierowana na wprowadzenie Ludowej Armii Wyzwolenia –do rejonów administracyjnych, a później w kierunku włączenia Tybetu do Ludowej Republika Chin. Od 1950 do 1979, zostały wprowadzone w Tybecie gospodarcze i strukturalne ośrodki, takie jak spółdzielnie i gminy. Ośrodki nie brały pod uwagę Tybetańskiej kultury i tradycji: nomadowie byli zmuszeni do pełnienia roli osiadłych rolników; pastwiska stały się ziemią uprawną, pszenica ozima zastąpiła natywny jęczmień (Tybetańskie główne źródło pożywienia). ręceprecz odtybetu

Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Wprowadzenie

"Prawo do rozwoju jest niezbywalnym prawem człowieka, na mocy którego każdy człowiek i wszystkie narody mają prawo do przyczyniania się do, i korzystania z gospodarczego, społecznego, kulturalnego i politycznego rozwoju, w którym wszystkie prawa człowieka i wolność człowieka może być w pełni zrealizowana. Ludzkie prawo do rozwoju wiąże się również z pełną realizacją praw człowieka do samookreślenia, które włącza wykorzystanie ich niezbywalnego prawa do pełnej suwerenności wszystkich ich bogactw i zasobów naturalnych." ręceprecz odtybetu

Dlaczego Chiny chcą Tybet

Tybetański płaskowyż leży na wysokości 15000 stóp nad poziomem morza. Jest mniej więcej tego samego rozmiaru, co cała Europa Zachodnia, 1,5 miliona kilometrów kwadratowych masy lądu jest otoczone przez najwyższe na świecie pasma górskie. Znaczna część zachodniej części Tybetu jest na dużych wysokościach pustynią (głównie powyżej wysokości, na których drzewa mogą rosnąć) i klimat jest surowy i niegościnny. Oprócz trawy, jęczmienia i jaków, niewiele jadalnych surowców można tam znaleźć. Dla mieszkańców nisko położonych urodzajnych równin, takich jak Chiny, Tybet jest piekłem zimna. Praktycznie wszystko, co Chińczycy lubią jeść, włączając podstawowy dla nich ryż i pszenicę, musi zostać przetransportowane z nizin. Wszystko to sprawia, że człowiek zadaje sobie pytanie, dlaczego Chiny tak rozpaczliwie chcą mieć? ręceprecz odtybetu

Skrót wiadomości o Tybecie

Tybet leży w centrum Azji, ma powierzchnię 2,5 milionów kilometrów kwadratowych. Najwyższe góry na świecie, rozległe suche płaskowyże i doliny wielkich rzek tworzą fizyczną ojczyznę dla 6 milionów Tybetańczyków. Średnia wysokość w tym kraju wynosi 13000 stóp nad poziomem morza. Tybet składa się z trzech prowincji Amdo (obecnie podzielone przez Chiny na prowincje Qinghai, Gansu i Sichuan), Kham (w znacznym stopniu zawarte w Chińskie prowincje Sichuan, Yunnan i Qinghai) i U-Tsang (które, wraz z Kham zachodnim dziś jest określane przez Chiny jako Tybetański Region Autonomiczny). ręceprecz odtybetu

Tybetańskie podejście do ekologii - Szacunek dla przyrody

W wyniku ich wychowania, Tybetańczycy mają wielki szacunek dla wszelkich form życia. Tradycyjnie Tybetańczycy zawsze żyli w zgodzie i harmonii z przyrodą. Podporządkowywali się dekretom dotyczącym środowiska wydawanym przez rząd. Dzięki ich religii Tybetańczycy dążyli do poprawy i ochrony życia na ziemi. W odniesieniu do przyszłości polityki, 14ty Dalajlama ogłosił Pięciopunktowy plan pokojowy dla Tybetu, 21 września 1987, na Zjazd Komitetu Wyborczego Praw Człowieka w Waszyngtonie, czwarty punkt tego planu pokojowego dotyczy kwestii ochrony środowiska i stwierdza, że "cokolwiek jeszcze pozostało w Tybecie musi być chronione i należy dołożyć starań w celu przywrócenia środowiska do stanu jego równowagi". ręceprecz odtybetu