Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Długofalowe cele rozwoju

Priorytetem dla Tybetańskiego rządu na uchodźctwie jest możliwość osiągnięcia pełnego potencjału gospodarczego i kulturalnego Tybetańczyków. Dlatego też, Jego Świątobliwość Dalajlama starał się wejść w negocjacje z Chińskim rządem w celu osiągnięcia ugody, na mocy której Tybetańczykom przyznana zostałaby prawdziwa autonomia w obrębie Chińskiej Republiki Ludowej. ręceprecz odtybetu

Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Rys historyczny

Od 1949 r., choć początkowo Chiński rząd poczynił pewne wysiłki na rzecz poprawy standardu życia Tybetańczyków, Chińska strategia rozwoju była w dużej mierze nakierowana na wprowadzenie Ludowej Armii Wyzwolenia –do rejonów administracyjnych, a później w kierunku włączenia Tybetu do Ludowej Republika Chin. Od 1950 do 1979, zostały wprowadzone w Tybecie gospodarcze i strukturalne ośrodki, takie jak spółdzielnie i gminy. Ośrodki nie brały pod uwagę Tybetańskiej kultury i tradycji: nomadowie byli zmuszeni do pełnienia roli osiadłych rolników; pastwiska stały się ziemią uprawną, pszenica ozima zastąpiła natywny jęczmień (Tybetańskie główne źródło pożywienia). ręceprecz odtybetu

Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Wprowadzenie

"Prawo do rozwoju jest niezbywalnym prawem człowieka, na mocy którego każdy człowiek i wszystkie narody mają prawo do przyczyniania się do, i korzystania z gospodarczego, społecznego, kulturalnego i politycznego rozwoju, w którym wszystkie prawa człowieka i wolność człowieka może być w pełni zrealizowana. Ludzkie prawo do rozwoju wiąże się również z pełną realizacją praw człowieka do samookreślenia, które włącza wykorzystanie ich niezbywalnego prawa do pełnej suwerenności wszystkich ich bogactw i zasobów naturalnych." ręceprecz odtybetu

Wojsko i strategia - Dlaczego Chiny chcą Tybet?

Tybet jest właściwie twierdzą centralnej Azji. Jak dotąd, największa część rozwoju Tybetu wynikającego z działania Chin, a konkretnie tzw. Tybetańskiego Regionu Autonomicznego (byłej prowincji U Tsang) była finansowana przez wojsko (w tym Ludową Armię Wyzwolenia, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego i Ludową Policję Zbrojną). Znaczna część arsenału nuklearnego Chin - być może nawet od 25 do 30 procent – jest rozmieszczona właśnie tam. Większość nowych budynków w Lhasie i okolicach jest albo dla, albo jest własnością Ludowej Armii Wyzwolenia Chin. Lhasa jest obecnie miastem o powierzchni 35 kilometrów kwadratowych i nadal się rozszerza, w którym koszary PLA i inne instalacje tworzą dużą jej częśc. Stara część Tybetańskiej Lhasy, głównie wokół świątyń Jokhang, jest mniejsza niż jeden kilometr kwadratowy i zanika. ręceprecz odtybetu

Dlaczego Chiny chcą Tybet? - Szowinizm

Przewodniczący Mao chciał udowodnić po II Wojnie Światowej, w szczególności Stalinowi, że Chiny „powstały", wypędziły zagranicznych imperialistów (szczególnie Japończyków), i ponownie dały znać swojej starej imperialnej suwerenności terytorialnej, plus kilka dodatkowych okruchów, takich jak Tybet. Prawie tak szybko, jak Mao skonsolidował swoje zwycięstwo nad siłami nacjonalistycznymi generała Czang Kaj-szek, zwrócił jego uwagę na Tybet. ręceprecz odtybetu