Legenda o duchowym mieście
"Szamballa to jeden z najświętszych sekretów Azji, otoczony wielką czcią i powagą. Dostępu do tajemnic świętego miasta strzegą najbardziej kwalifikowani lamowie, gotowi w jego obronie poświęcić swoje życie."
Wśród tybetańskich mnichów znana jest legenda o tym, iż gdzieś wysoko, w niedostępnych rejonach Himalajów, znajduje się duchowe miasto Szamballa, ukryte pomiędzy lodowymi szczytami, które powstrzymują wszystkich nie posiadających odpowiednich kwalifikacji, by do niego wstąpić. Miejsce to jest portalem łączącą ziemski, materialny świat, z wyższymi wymiarami. Jest cudowną krainą nie skażoną problemami świata materialnego, wolną od cierpień i konfliktów. Nazwę Szamballa odczytać można jako sanskryckie słowo oznaczające
- "źródło szczęścia".
"Ozdobiony klejnotami królewski pałac, znajdujący się w centrum Szamballi, promienieje tak wielką jasnością, że nawet noc rozświetlona jest przy nim niczym dzień, a księżyc na niebie, staje się ledwie zauważalną plamką. Pokrycia pałacu błyszczą dachówkami wykonanymi z najczystszego złota, a z okapów zwieszają się ozdoby z pereł i diamentów. Zewnętrzne ściany ozdobione są koralowymi gzymsami, na których wyrzeźbione są tańczące boginie. We framugi drzwi wejściowych wprawione są szmaragdy i szafiry, a zrobione z lazurytu i diamentów okna zasłaniane są złotymi roletami. Wnętrze pałacu, bogato wyłożone kobiercami i poduszkami z pięknego brokatu, wspierane jest filarami i belkami z koralu, pereł i pręgowanego kamienia. W podłogach i sufitach umieszczone są kryształy, kontrolujące temperaturę pomieszczeń, dostarczając chłodu lub ciepła, według potrzeby.
Królestwo Szamballi zamieszkują wolni od karmy, duchowi nauczyciele świata, żyjący według najwyższych nakazów moralnych, w pokoju i harmonii, bez chorób i głodu. Mimo iż posiadają wielkie bogactwa, nie mają potrzeby by ich używać. Od setek, czy nawet tysięcy lat, mieszkańcy Szamballi mieszkańcy używają samolotów i naziemnych pojazdów, istnieje też, podobny do metra, kursujący poprzez sieć podziemnych tuneli, wahadłowiec. Posiadają więc, zaawansowaną technologię, lecz używają jej tylko w czystych, duchowych celach.
Przemawiają w świętym niebiańskim języku, mają piękny, zdrowy, młodzieńczy wygląd, szlachetne rysy, ubierają się w długie białe szaty, poruszając się w nich z wielką gracją. Dzięki medytacji i innym duchowym praktykom, wciąż rozwijają swą świadomość, co pozwala im kontrolować zarówno umysły jak i ciała; zdolności te umożliwiają im m.in. samodzielne uzdrawianie się z różnych niedomagań. Jako efekt uboczny owych duchowych praktyk, rozwinęły się u nich nadzwyczajne moce, takie jak zdolność odczytywania myśli innych, przewidywania przyszłości, przemieszczanie się z bardzo dużą szybkością, teleportacja, czy stawanie się niewidzialnymi.
Na czele Szamballi stoi dynastia oświeconych królów, którzy chronią jej największych tajemnic aż po czas, kiedy to wszelka prawda w zewnętrznym świecie utracona zostanie z powodu ciągłych wojen, żądzy władzy i chciwości. "
