Maski w Tybecie - wystawa sztuki i rzemiosła na dachu świata
Maski są związane z tradycyjnymi tybetańskimi rytuałami, których korzenie są ukorzenione w dawnej religii Bon, która łączy elementy szamanizmu, animizmu, kultu demonów i zmarłych. Maski wyobrażają bogów i demony o ludzkich i zwierzęcych obliczach. Jedne są straszne, wręcz przerażające, inne natomiast budzą śmiech. Ozdobione są rogami, czaszkami, amuletami, biżuterią, wyróżnia je także zdecydowana kolorystyka. Zwykle pomalowane są na kolor czerwony, czarny, niebieski, jak również żółty.
Maski robią tybetańscy mnisi z papierowej masy (papier-maché), gliny, drewna i skóry, które potem zostają pomalowane. Według miejscowych wierzeń mają one wielką siłę, większą nawet od mocy, która jest przyzywna podczas rytuałów. Maski zakładają mnisi z okazji świąt buddyjskich, czasami świąt, które są obchodzone jedynie przez lokalny klasztor, a rytualny taniec oglądają tylko ci mnisi, którzy nie biorą udziału w tańcach. Najważniejszym świętem jest Monlam - wielkie Święto Modłów obchodzone podczas tybetańskiego Nowego Roku (według kalendarza księżycowego). Przypada ono w lutym lub na początek marca, według naszego kalendarza. W czasie obchodów świąt szczególnie ważną rolę odgrywa rytualny taniec cz' am, w którym mnisi tańczący w maskach bogów odgrywają sceny z pradawnych opowieści o walce dobra ze złem. W przerwach między pełnymi napięcia częściami spektaklu na scenę wychodzi a-ca-ra, rodzaj klowna odgrywający groteskowe przedstawienia z życia indyjskich mistrzów i świętych. Tańcom towarzyszą przeważnie dźwięki bębnów.
Przygotowanie masek i kostiumów jest zajęciem złożonym i wymaga dużych umiejętności. Po uroczystościach maski i kostiumy są starannie składane i przechowywane do następnej okazji. W razie potrzeby są odnawiane. Stanowią one przedmiot dumy danego klasztoru i chętnie są pokazywane gościom. źródło: ma.krakow.pl
