Dlaczego Chiny chcą Tybet? - Szowinizm
Przewodniczący Mao chciał udowodnić po II Wojnie Światowej, w szczególności Stalinowi, że Chiny „powstały", wypędziły zagranicznych imperialistów (szczególnie Japończyków), i ponownie dały znać swojej starej imperialnej suwerenności terytorialnej, plus kilka dodatkowych okruchów, takich jak Tybet.
Prawie tak szybko, jak Mao skonsolidował swoje zwycięstwo nad siłami nacjonalistycznymi generała Czang Kaj-szek, zwrócił jego uwagę na Tybet. Pierwsze posunięcia zostały wykonane pod koniec 1949, i do 1951 nastąpiła całkowita inwazja Tybetu. Amdo i Kham, dwie wschodni prowincj Tybetu, zostały wchłonięte do Chin: Amdo został przekształcony w Qinghai i Gansu, natomiast Kham został przekształcony w Szechuan i Yunnan. Region z przewagą Tybetańczyków stał się "Tybetańskim Rejonem Autonomicznym" w obrębie chińskiej prowincji.
Chiny opisują tą inwazję jako „pokojowe wyzwolenie” Tybetu, na podstawie faktu, że kilku zagranicznych imperialistycznych elementów (amerykańskiego operatora radiowego i kilku brytyjskich dyplomatów) infiltrowało ten region. W 1951 r. po podbiciu Tybetu Chińczycy zmusili Tybetańskich delegatów w Pekin do podpisania umowy Siedemnasto-punktowej o pokojowym wyzwoleniu Tybetu. To gwarantowało rolę Dalaj Lamy, miejsce Tybetańskiej religii i instytucji kulturalnych, a także stopniowe reformy własności ziemskiej. Tybet nie zostanie poddany przymusowemu wprowadzeniu komunizmu. Na końcu, Chiny złamały wszystkie siedemnaście punktów w ciągu kilku lat. Oparte na ucisku środki zostały skierowane przeciwko zarówno instytucją świeckim jak i religijnym, zwłaszcza w Kham i Amdo, co doprowadziło do wybuchu powstania w 1959 r., po którym Dalajlama został zmuszony do udanie się na wygnanie do Indii. Dzisiejszy Chiński rząd przeprasza za zniszczenie 6500 świątyń i klasztorów w Tybecie, kiedy one wystąpiły, są zawsze kojarzone w odniesieniu do chaosu związanym z kulturalną rewolucją (1966 do 1976); w rzeczywistości, większość zniszczenia w Tybecie miała miejsce w 1959. Spustoszenia Czerwonej Gwardii były jedynie efektem poprzedniego zdziesiątkowania Tybetańskiej kultury.
Chiny wciąż grają w grę "imperialistycznych roszczeń " w Spratley Islands, Tajwanie, a także wzdłuż linii MacMahon w Assamie w północnych Indiach.
źródło: news.bbc.co.uk, tłumaczenie: Dominika Chojnacka
ręceprecz odtybetu